W czasie gdy USS Indianopolis dotarł na wyspę Tinian, z bazy wojskowej Kirtland Air Force w Albuąuerąue wystartowało 5 samolotów transportowych C-54 z pozostałymi częściami do dwóch bomb atomowych: celem dla bomby uranowej oraz rdzeniem plutonowym i jego inicjatorem dla bomby plutonowej. Ponieważ pluton oraz materiał promieniotwórczy znajdujący się w inicjatorze na skutek rozpadu promieniotwórczego ogrzewają się do temperatury przekraczającej temperaturę otoczenia o 90°C, elementy te były transportowane na miejsce końcowego montażu w specjalnych kontenerach wyposażonych w system chłodzący. 28 lipca, tj. po dwóch dniach lotu, samoloty wylądowały na wyspie Tinian. Tutaj na miejscu od razu rozpoczął się montaż kolejno obu bomb. Pierwsza z nich z ładunkiem U-235 została zmontowana 31 lipca i gotowa do użycia następnego dnia, w trzy tygodnie od pierwszego próbnego wybuchu w teście Trinity. Teraz wszystko zależało od dobrych warunków pogodowych nad Japonią, co było warunkiem niezbędnym przy tego typu ataku. Zbliżający się l sierpnia do Japonii tajfun opóźnił więc akcję o kilka dni. 5 sierpnia o godz. 15°° generał Curtis LeMay oficjalnie potwierdził termin ataku oznaczonego jako Misja nr 13 na następny dzień. Bomba została załadowana do samolotu.
Wpis jak najbardziej przydatny.
Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.